Beleggen in cleantech: van jeugdig idealisme naar volwassen rendement 

Elektrificatie, energietransitie en circulariteit zijn anno 2026 geen idealistische dromen meer, maar noodzaak. Nu zelfredzaamheid in energie en grondstoffen hoog op geopolitieke agenda’s staat, groeien de kansen en rendementen, óók voor de particuliere belegger. ‘Cleantech en elektrotech zijn geen niches meer, maar keiharde noodzaak’, zegt Wiebe Visser, Chief Investment Officer bij Carbon Equity.

Wiebe Visser (45) werkte jarenlang in de internationale private equity, onder meer bij J.P. Morgan en AlpInvest. Daar draaide het om één ding: consistent rendement realiseren voor pensioenfondsen en andere grote institutionele beleggers. Met toegang tot de beste fondsmanagers zag hij van dichtbij hoe markten zich ontwikkelen en waarom ze soms achterblijven. ‘Je keek naar allerlei sectoren, maar investeringen in klimaattechnologie bleef vaak lastig.’ In die wereld gold verantwoord beleggen jarenlang als een categorie met een voetnoot: met grote ambities en mooie beloftes, maar minimale zekerheden en lagere rendementen.  

Dat beeld is inmiddels veranderd. Geopolitieke spanningen, stijgende energieprijzen en schaarste aan grondstoffen versnellen de vraag naar innovaties die landen en regio’s helpen om onafhankelijk te worden. Markten die eerst vooral idealistisch gedreven leken, zijn nu volwassen sectoren met solide langjarige verdienmodellen. In steeds meer markten is elektriciteit uit zon en wind inmiddels de goedkoopste energiebron. 

Visser zag die verschuiving vroegtijdig en verlegde zijn koers. Sinds vijf jaar bouwt hij mee aan Carbon Equity, een platform dat zowel grote institutionele partijen als particuliere beleggers toegang geeft tot geselecteerde fondsen die investeren in deze nieuwe generatie technologieën. Met spreiding, professionele selectie en een structuur die normaal is voorbehouden aan grote institutionele beleggers. Een interview met een belegger die gaat voor rendement én impact. 

Je studeerde ooit in Wageningen; waarom stapte je over naar de financiële wereld? 

Wiebe Visser: ‘Klopt, ik ben begonnen in levensmiddelentechnologie maar kwam al vrij snel terecht in de minder technische, maar ook heel complexe wereld van finance en beleggingen. Bij J.P. Morgan in Londen heb ik vijf jaar gewerkt aan fusies en overnames, ook tijdens de financiële crisis. In zo’n periode zie je hoe markten zich gedragen als het echt spannend wordt. Dat vormt je wel. Daarna heb ik ruim tien jaar bij AlpInvest gewerkt, waar ik beleggingen beheerde van pensioenfondsen en andere institutionele partijen. Het leerde me kijken naar fondsmanagers, strategieën en spreiding, in een wereld waarin discipline centraal staat en rendement het gevolg is van consistente keuzes over een lange periode.’ 

In wat voor bedrijven belegde je daar? 

‘Heel breed, in allerlei sectoren: van kinderopvang tot dierenklinieken en leisurebedrijven. Op zichzelf prima investeringen, maar geen sectoren waar fundamentele innovatie plaatsvindt. Je bent vooral bezig met het optimaliseren van bestaande modellen en de bestaande economie. Je maakt bedrijven beter, maar je benut het vermogen niet om te bouwen aan nieuwe markten. Op een gegeven moment ga je je afvragen wat je eigenlijk opbouwt of achterlaat.’ 

Wat was voor jou het kantelpunt? 

‘Toen ik naast mijn werk ook zelf ging investeren, als angel investor in een aantal Nederlandse bedrijven. Heel leerzaam, maar ook confronterend: je merkt hoe moeilijk het is om dat op een consistente manier goed te doen. Daarnaast speelde mijn persoonlijke situatie mee: in welke wereld komen mijn kinderen straks te leven? Het was deze combinatie die de doorslag gaf: je wilt én impact én winst maken – want het moet ook economisch kloppen.’ 

Wat was de voornaamste les die je toen leerde? 

‘Dat investeren een vak op zich is: je hebt veel kapitaal nodig om te spreiden, het kost tijd om bedrijven echt te analyseren en je moet toegang hebben tot een constante stroom van goede deals. Als een van die elementen ontbreekt, wordt het al snel minder rationeel dan je zou willen. Wat ik bij AlpInvest deed, was in essentie het tegenovergestelde van mijn rol als angel investor: investeren via fondsen, die op hun beurt weer in tientallen bedrijven investeren. Je spreidt risico, je werkt met gespecialiseerde teams en je hebt een veel constantere dealflow.’

Toen zag je voor je: 1 + 1 = 3? 

‘Ja: het leek me prachtig om die twee te kunnen combineren – de focus en energie van ondernemers en nieuwe technologieën gecombineerd met de spreiding, stabiliteit en service van institutioneel fondsbeleggen. Ik bleek niet de enige met dat idee: in 2021 kwam ik in contact met Jacqueline van den Ende en Lara Koole, die net op dat moment bezig waren met de oprichting van Carbon Equity. We raakten aan de praat. Zo ben ik er vanaf vrijwel het begin bij betrokken.’ 

Wat doen jullie anders dan anderen? 

‘We maken professioneel investeren in deze sector toegankelijk voor particulieren. We combineren de vakkundigheid en het rendementsstreven van institutioneel beleggen met de positieve effecten van impactbeleggen. Op ons platform kun je via fondsen beleggen in toekomstgerichte ondernemingen die bijdragen aan een economie die minder afhankelijk is van fossiele energie en grondstoffen. Wij selecteren de beste fondsmanagers en stellen op basis daarvan portefeuilles samen. Dat doen we voor professionele beleggers die miljoenen bij ons investeren, maar ook voor particuliere beleggers met kleinere bedragen — al vanaf € 20.000.

Hoe zit het dan met spreiding en risico?  

‘Bij deze aanpak beleg je niet in één of een handjevol bedrijven, maar beleg je in een fonds dat investeert in meerdere onderliggende fondsen, die op hun beurt weer beleggen in tientallen bedrijven. Zo krijg je ook als kleinere particuliere belegger toegang tot fondsen waar je normaal alleen met grotere bedragen of lange relaties binnenkomt. Met de stabiliteit van spreiding in een brede portefeuille van honderd of meer onderliggende bedrijven en projecten. Deze diversificatie verkleint de kans op verlies significant, maar het blijft natuurlijk een risicovolle investering.’ 

Concreet: in wat voor soort bedrijven beleggen die fondsen?

‘Dat verschilt per fonds en per risicoprofiel. Van start- en scale-ups in klimaattechnologie tot meer volwassen infrastructuur zoals energieopwekking, opslag en netwerken. Denk aan bedrijven die transport elektrificeren, zoals producenten van elektrische vrachtwagens voor stedelijke distributie. Of aan nieuwe vormen van energieopwekking, zoals elektriciteit uit aardwarmte. Daarnaast zien we sterke groei in technologie die inspeelt op de snel stijgende energievraag door digitalisering en AI, zoals efficiëntere koeling van datacenters en energie-infrastructuur rondom die systemen. En we bieden co‑investmentfondsen, waarbij we direct investeren in zorgvuldig geselecteerde, snelgroeiende bedrijven — zoals Harbinger, een producent van elektrische vrachtwagens.’ 

Rode draad in al die fondsen is cleantech en elektrotech, waarom?  

‘Cleantech en elektrotech zijn innovaties die bouwen aan een schone, overvloedige energievoorziening en dus bijdragen aan een welvarendere en veiligere toekomst. Hier komen meerdere ontwikkelingen samen. De technologieën worden goedkoper en schaalbaar, regelgeving dwingt verandering af en geopolitiek maakt energie-onafhankelijkheid belangrijker. Wat vroeger vooral een duurzaamheidsverhaal was, is nu een economisch verhaal. Veel van deze oplossingen zijn niet alleen schoner, maar ook efficiënter en uiteindelijk goedkoper. Dat maakt ze aantrekkelijk vanuit een investeringsperspectief.’ 

Hoe verschilt die aanpak van die bij je vroegere werkgevers? 

‘In de kern niet veel. Ook wij zoeken de beste teams, de beste fondsmanagers en bewezen technologieën. Dat is hetzelfde als bij andere institutionele partijen. Het verschil zit in de lens die je gebruikt. Wij kijken expliciet naar investeringen die bijdragen aan een economie met minder fossiele afhankelijkheid. Dat maakt het universum kleiner, maar binnen dat universum gelden dezelfde investeringsprincipes.’ 

Wat betekent dat voor risico en looptijd? 

‘Dit zijn private markten, dus het zijn langlopende investeringen. Vaak praat je over tien tot twaalf jaar. Je geld is in die periode niet liquide. Daar staat tegenover dat je minder gevoelig bent voor dagelijkse marktbewegingen. Je committeert kapitaal dat in fases wordt geïnvesteerd en later wordt terugverdiend. Dat dwingt tot een langetermijnblik, en dat past goed bij dit type investeringen.’ 

Hoe zijn de rendementen in deze markt tegenwoordig?  

‘Een aantal jaar geleden waren die lager, mede doordat veel cleantech nog niet schaalbaar was, en vaak afhankelijk van subsidies. Inmiddels is dat fundamenteel veranderd. De betere fondsen in deze sector doen qua rendementen niet onder voor traditionele private equity en scoren soms zelfs hoger. In venture- en groeifondsen praten we over doelrendementen van 15 tot 25%; infrastructuurprojecten liggen vaak rond de 10%. Er is hier nog veel groei te behalen.’ 

Zie je de vraag van beleggers veranderen? 

‘Ja. Waar het eerst vooral ging om rendement en duurzaamheid, zie je nu dat thema’s als energie-onafhankelijkheid en geopolitiek belangrijker worden. Zeker in Europa. Beleggers kijken niet alleen naar operationele efficiëntie en reductie van uitstoot, maar ook naar strategische autonomie. Dat maakt deze investeringen breder relevant dan alleen het economische en duurzaamheidsverhaal.’ 

Wat is volgens jou de grootste misvatting bij particuliere beleggers? 

‘Dat deze wereld niet toegankelijk zou zijn of dat je enorme bedragen nodig hebt om mee te doen. Dat was lange tijd zo, maar is veranderd. Met de juiste structuren kun je ook als particuliere belegger investeren volgens dezelfde principes als institutionele partijen: via spreiding, via selectie en met een langetermijnvisie.’ 

Is het voor iedereen interessant? 

‘Zeker. Voor mensen die net beginnen of minder risico willen nemen, zijn er fondsen met een lagere instap. Dat maakt het toegankelijker. Meer ervaren beleggers of family offices kiezen vaker voor strategieën met een hoger risicoprofiel en potentieel hogere rendementen. Maar in alle gevallen geldt: je investeert gespreid en via professionele selectie.’ 

Hoeveel beleggers hebben jullie inmiddels in portefeuille? 

‘Meer dan 1.500 uit voornamelijk Nederland, maar ook België en Duitsland. Het varieert van vermogende particulieren tot family offices en ervaren beleggers. Het totale belegde vermogen is inmiddels meer dan € 400 miljoen. Dat is nog relatief weinig in vergelijking met grote institutionele partijen, maar het laat wel zien dat deze manier van investeren snel aan tractie wint — ook buiten de traditionele beleggersgroepen. En we zijn ambitieus: we willen het belegd vermogen in de komende drie jaar verdubbelen.’ 

Wat motiveert jou persoonlijk om hier elke dag hard aan te werken? 

‘In mijn vorige rollen lag de focus van het werk feitelijk puur op economisch rendement, en maakte het niet uit waarmee we dat maakten. Hier is het werk en de focus op rendement vergelijkbaar, maar vinden we dat met name in sectoren die de wereld echt schoner, efficiënter en minder afhankelijk van fossiele energie maken. Dat voelt stukken beter.’